Boeing powraca do Chin po prawie dekadzie wirtualnej suszy handlowej, nie tylko symbolicznie, ale także w liczbach. Podczas majowego szczytu Donalda Trumpa w Pekinie firma ogłosiła wstępne zobowiązanie Chin do zakupu 200 samolotów, co według prezesa Kelly'ego Ortberga będzie tylko "pierwszą częścią" znacznie większego pakietu. W kontekście wieloletniego zakazu nowych zamówień i zamrożenia dostaw, jest to największy chiński zakup w historii Boeinga i kluczowy krok w kierunku odbudowy drugiego najważniejszego rynku samolotów komercyjnych.
Transakcja jest nie tylko wiadomością biznesową, ale także sygnałem politycznym. Ortberg towarzyszył prezydentowi Trumpowi w wizycie w Chinach wraz z szefami innych amerykańskich firm technologicznych i przemysłowych, w tym Timem Cookiem, Elonem Muskiem i Jensenem Huangiem. Jak sam przyznał, tak duże zamówienie jest "w 100 procentach zależne" od przebiegu negocjacji między USA a Chinami. Oznacza to, że Boeing jest bardziej zależny od osi politycznej Waszyngton-Pekin w perspektywie krótkoterminowej, niż chciałby tego inwestor długoterminowy.
Co dokładnie uzgodniono: 200 samolotów jako zaliczka na poczet większego pakietu
Formalnie, Boeing $BA potwierdził wstępne zobowiązanie Chin na 200 samolotów, mówiąc, że spodziewa się dodatkowych zamówień po tej "początkowej serii". Ortberg mówi o "bardzo udanej podróży do Chin" i że głównym celem było ponowne otwarcie chińskiego rynku na zamówienia - a nie negocjowanie od razu pełnego megapakietu.
Rynek początkowo spekulował o jeszcze większej liczbie, więc początkowa ilość 200 sztuk może wyglądać mniej przytłaczająco na papierze. Ważniejsza jest jednak jakość sygnału: Pekin w końcu pozwala Boeingowi wrócić do gry po latach oficjalnych zakazów. Biorąc pod uwagę wielkość chińskiego rynku i średnie ceny maszyn wąsko- i szerokokadłubowych, mówimy już o dziesiątkach miliardów dolarów wartości księgowej dla tych 200 egzemplarzy, z zamiarem pomnożenia tego wolumenu w nadchodzących latach.
Dla produkcji oznacza to, że Boeing może rozpocząć planowanie chińskich slotów z powrotem do istniejącego portfela zamówień. Boeing ma już ponad 6800 zamówionych samolotów, w tym ponad 4300 737 MAX, o łącznej wartości około 600 miliardów dolarów. W związku z tym nowe chińskie zobowiązania mogą stanowić znaczną część wykorzystania linii montażowej w ciągu następnej dekady, zwłaszcza jeśli uda się ukończyć szerszy pakiet ponad 500 maszyn wąskokadłubowych i 100 maszyn szerokokadłubowych.
Polityka w kokpicie: rola Trumpa i jego zależność od geopolityki
Słowa Ortberga o tym, że nie należy spodziewać się "żadnych dużych krótkoterminowych zamówień z Chin" bez aktywnego zaangażowania administracji są dobrym wskaźnikiem tego, jak głęboko zakorzenione było embargo handlowe. Kiedy Donald Trump powrócił do Białego Domu w styczniu 2025 r., rozpoczęła się nowa wojna celna, na którą Pekin odpowiedział całkowitym zakazem dla chińskich przewoźników zamawiających samoloty Boeinga - a nawet odbierających wcześniej zamówione jednostki.
Dopiero zawieszenie broni w wojnie handlowej pod koniec ubiegłego roku otworzyło drogę do wznowienia "normalnej" działalności z chińskimi klientami. Obecna umowa nie jest zatem odosobnionym wydarzeniem handlowym, ale częścią szerszego pakietu politycznego. Dla Boeinga wpływ jest dwojaki:
W perspektywie krótkoterminowej jest to ogromny pozytyw - bez tego resetu firma nadal traciłaby grunt na rzecz Airbusa i krajowego COMAC;
w dłuższej perspektywie zwiększa ryzyko polityczne - jakiekolwiek pogorszenie stosunków może szybko ponownie zamknąć chińskie drzwi.
Ortberg był osobiście obecny na rozmowach w Pekinie wraz z szefami GE Aerospace i innymi, gdy Trump ogłosił porozumienie ramowe, w którym Pekin obiecuje kupić setki odrzutowców i silników od amerykańskich producentów, zasadniczo potwierdzając, że bez "wielkiej polityki" Boeing miałby trudności z wejściem do Chin na taką skalę.
Koniec dekady postu: dlaczego Chiny mają kluczowe znaczenie dla Boeinga
Od czasu dwóch katastrof 737 MAX 8 w latach 2018-2019, pozycja Boeinga w Chinach była stopniowo osłabiana przez połączenie obaw związanych z bezpieczeństwem, opóźnień regulacyjnych i wojny handlowej. Chociaż dostawy niektórych typów samolotów zostały wznowione w ostatnich latach, duże nowe zamówienie z Chin nie pojawiło się od prawie dekady.
W międzyczasie Pekin masowo kupował od Airbusa i naciskał na rozwój krajowego producenta, COMAC (ARJ21, C919), który miał być strategiczną alternatywą dla zachodnich producentów. Dla Boeinga, tradycyjnie największego amerykańskiego eksportera pod względem wartości w dolarach, oznaczało to nie tylko utratę udziału w rynku, ale także utratę reputacji. Chiny są jednym z najszybciej rozwijających się rynków lotniczych i jeśli miałyby zostać "spisane na straty" w dłuższej perspektywie, Boeing musiałby zmniejszyć moce produkcyjne lub polegać na innych regionach, aby w pełni zastąpić brakujący popyt.
Obecne porozumienie przerywa zatem około 10-letni horyzont, w którym chińskie linie lotnicze nie złożyły dużego zamówienia w Boeingu. Polityczny rozejm i wznowienie możliwości realistycznego dostarczania nowych maszyn do Chin sprawia, że firma wraca do gry o dziesiątki procent globalnego popytu na samoloty wąskokadłubowe. Bez tego rynku długoterminowa historia inwestycyjna Boeinga byłaby znacznie słabsza.
Co może być dalej: od 200 do ponad 600 samolotów?
Według Bloomberga, Fox Business i Aerotime, Chiny rozważają znacznie większy pakiet: do 500 samolotów 737 MAX i około 100 samolotów szerokokadłubowych. Jeśli umowa ta rzeczywiście dojdzie do skutku, będzie to jedno z największych zamówień w historii lotnictwa komercyjnego - i kontrakt, który może zasadniczo zmienić trajektorię przychodów i wykorzystania Boeinga na następną dekadę.
Analityk Richard Safran z Seaport Global Securities szacuje, że taka sprzedaż na szczycie może oznaczać dodatkowe pięć 737 MAX miesięcznie w harmonogramie produkcji. Dla rodziny 737 oznacza to bardzo zauważalny wzrost miesięcznych przychodów i lepsze rozłożenie kosztów stałych. Jednocześnie jednak należy zauważyć, że:
Boeing będzie w stanie realistycznie dostarczyć wyższe wolumeny z tego nowego pakietu dopiero za rok lub dwa
obecna zdolność produkcyjna i łańcuch dostaw działają już na wysokich obrotach, a firma wciąż stoi w obliczu presji na jakość i kontrole po poprzednich skandalach.
Innymi słowy, potencjalny mega-kontrakt z Chin to historia strukturalna, a nie natychmiastowy impuls do poprawy wyników w nadchodzącym roku. W perspektywie krótkoterminowej dodaje to przede wszystkim pewności co do zaległości i pewności, że Boeing będzie miał dla kogo produkować, gdy moce produkcyjne będą się stabilizować i zwiększać.
Co z tego wynika dla Boeinga?
Z połączenia faktów można wyciągnąć kilka kluczowych wniosków:
Chiny nie są stracone - wręcz przeciwnie, po latach stagnacji jest tam miejsce na nowe duże zamówienia. Zmniejsza to ryzyko długoterminowego spadku udziału w rynku na korzyść Airbusa i COMAC.
Ryzyko polityczne pozostaje wysokie - obecny sukces jest silnie powiązany z administracją Trumpa i obecnym "rozejmem" w wojnie handlowej. Każda nowa eskalacja może szybko ponownie zmienić pole gry.
Zaległości stają się coraz lepsze - większy udział chińskich klientów i głównych linii lotniczych zwiększa widoczność przychodów w perspektywie lat i dziesięcioleci.
Produkcja i łańcuch dostaw będą pod presją - aby realistycznie zarabiać na nowych chińskich kontraktach, Boeing musi jednocześnie zarządzać rosnącymi wskaźnikami produkcji, rozwiązywać kwestie jakości i zaufania regulacyjnego.
Ogólnie rzecz biorąc, chiński kontrakt jest bardzo pozytywną strategiczną wiadomością dla Boeinga: po latach defensywy i kryzysu, firma wraca na rozwijający się rynek, który może zapełnić jej księgi zamówień na długi czas.