Nie kupuję akcji dlatego, że rosną. Kupuję je dlatego, że rozumiem firmę. $META

Im dłużej inwestuję, tym bardziej utwierdzam się w jednej prostej filozofii.

Nie chcę gonić rakiet. Nie chcę kupować jakościowych firm za wszelką cenę. I nie chcę panikować za każdym razem, gdy akcja po zakupie spada o 10–20%.

Staraję się robić kilka rzeczy zawsze tak samo:

Kupić jakościowy biznes, który rozumiem. Znać powód, dla którego go posiadam. Nie przepłacać wyceny. Dokupywać stopniowo. I dać firmie czas.

Ładnym przykładem jest dla mnie $META. Kiedyś to nie była moja największa pozycja. Stopniowo ją trzymałem, pozwoliłem fundamentom pracować i dziś stała się największą pozycją w moim portfelu. Nie dlatego, że wciąż agresywnie ją goniłem, ale dlatego, że firma rosła i czas zrobił swoje.

Obecnie podobnie buduję pozycje na przykład w $MELI, $UBER, $BAM, $MSCI i $SPGI.

Jeśli cena spadnie, ale firma nadal rośnie, przepływy pieniężne się poprawiają, a moja teza inwestycyjna pozostaje taka sama, sam czerwony kolor w portfelu nie martwi mnie zbytnio.

Znacznie bardziej interesuje mnie, gdzie ta firma będzie za 5–10 lat, niż gdzie będzie jej akcja w przyszłym tygodniu.

Oczywiście nie każdy zakup się uda. Ważne jest, aby nie mylić spadku ceny ze spadkiem jakości firmy.

Dla mnie inwestowanie jest coraz mniej o szukaniu kolejnej „gorącej akcji”, a coraz bardziej o:

jakości + rozsądnej cenie + cierpliwości + dyscyplinie.

I właśnie tej strategii chcę się trzymać również dalej.

A jak to jest u Was? Wolicie budować jakościowe pozycje latami, czy szukacie nowych okazji częściej?